Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2008

Της παρασκευής το γάλα...

Ξημερώματα...
Μια υποβόσκουσα επιθυμία κατάκτησης.Το εσωτερικό υπερεγώ διακινείται αδιαμαρτύρητα.
Ανάγκη της επαναλαμβανόμενης τεχνοτροπίας μου.Η φοβία της αρχικής αξίας.

Πίνω το τσάι μου.Σχηματισμένη κρούστα στο φλυτζάνι βασανισμένων χρόνων.
Σπυρί της διαφθοράς."Γιατί το έκανες αυτό"?

Ένα χέρι με αγγίζει.Δέος της βιοποικιλότητας.Ανασκαφές πέμπτου βαθμού,συναδουν του μουσικού προσανατολισμού.

Όχι χάος.Χαώδες...Χαώνομαι...Το χάσμα της ατέρμονης βίδας που αναζητά σκοπό...

"Τον βρήκε"!!!!!

Ακούστηκε μια εκφραστική και ταυτόχρονα βουκολική χροιά.Άγνωστη η προέλευσή της.Αφουγκράστηκε αλησμόνητα...

Έφυγε.
Αλλά πριν φύγει ξεστόμισε τις τρεις αυτές λέξεις που διακαώς επιθυμούσε να ακούσει σε όλη την μιασμένη ζωή του : "Πάμε για μπιλιάρδο"?


Υ.Γ. ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΒΕΡΜΠΑΛΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
Υ.Γ.2 Παραθέτω και την σονάτα του Σούμπερτ σε λα ελάσσονα για να ταιριάζει με το παραπάνω "καλλιτεχνικό αριστούργημα"(Πέρα απο την πλάκα είναι απο τα πιο υπέροχα έργα,αν έχετε χρόνο ακούστε το)

4 σχόλια:

lost thoughts, light ,love ,life είπε...

για ενα παιχνιδι μπιλιαρδο θα πηγαινα οπωσδιποτε (γαλλικο εννοείται).
καλο μεσημερι .

Μεθυσμένη Καρδιά είπε...

Μωρέ και εγώ θα πήγαινα
Απλά ήθελα να κάνω χιούμορ με τα επιτηδευμένα μπλογκ που γραφουν τέτοια κείμενα :P

tovene592 είπε...

φακ, δεν παίζω μπιλιάρδο!

Μεθυσμένη Καρδιά είπε...

Χαίρομαι που καταφέρατε και βρήκατε νόημα στο κείμενο μου γιατί εγώ δεν κατάφερα.Καλωσήρθες τόβενε και απο τα μέρη μου!!!